Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 15 berichten ] 

Wel of niet intern?
Poll eindigt op 16 mei 11 12:48
wel 0%  0%  [ 0 ]
nooit van mijn leven 100%  100%  [ 4 ]
Ja, maar..... 0%  0%  [ 0 ]
Totaal aantal stemmen : 4
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: 16 apr 11 12:48 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 18 dec 08 20:00
Berichten: 21
Woonplaats: Oss
Hallo iedereen,

Na een jaar niet geschreven te hebben, ga ik dat nu toch doen. De laatste keer dat ik geschreven heb ging over dat ik naar een kliniek in Lent zou gaan. En daar ben ik dus geweest. Ik zal hieronder een korte beschrijving geven van het daar is....

Dag 1: De dag (woensd) van aanmelding om 14.00uur. Mijn vrouw bracht mij en mijn koffer weg. Buiten op de parkeerplaats hebben we doei gezegd en met een knoop in mijn maag, brok in mijn keel en pijn in de nek en schouders ging ik naar binnen: "Hoe ga ik hier doorheen komen, ik wil dit niet, was het maar over, ik trek het niet, waarom?".

Tegelijk met mij kwam een vrouwtje binnen met haar koffer en haar man. "Shit, waarom ben ik alleen naar binnengegaan?". Samen met dat vrouwtje en haar man kregen wij een rondleiding van een medegroepsgenoot ("wat een rare mensen hier zeg, allemaal zombies, ik hoor hier niet, zo erg is het niet"). Ik zag al meteen wat dwangtrekjes bij hem zoals mouwen continu opstropen.

Toen ik mijn kamer(tje) zag schrok ik me wezenloos; 1.20cm breed en 2.50xm breed. Met bed, bureau en kast. Het rook er erg muf. "Nee, ik vanavond naar huis, bekijk het maar, terug naar mijn veilige haven".

Daarna was er een gesprek met één van de verpleegkundige en moesten we ons voorstellen, vertellen van het probleem en een formulier invullen met daarop een probleem, de angsthoogte, de manier van vermijden, gedachtes en wat een betere manier zou zijn. Dit formulier is nog vaak teruggekomen, want naar aanleiding van dit moest je een 'flap' voorbereiden die je binnen 4 dagen nodig had voor een presentatie voor de groep (slik).

Vervolgens werden we 'losgelaten' en ging ik naar de kamer om mijn koffer uit te pakken. Ik liet een traan en vroeg me af hoe het zover had kunnen komen. Ik wilde naar huis, naar mijn vrouw en mijn kat, mijn veilige omgeving. Had ik al vereld dat ik ook verlatingsangst had? Hoe kan ik ze nu in de gaten houden, wat doet ze in mijn afwezigheid (5 nachten in een week)?

Om 17.30u moest ik toch naar beneden om te gaan eten (gelukkig hebben ze s'avonds brood, kan ik mijn eigen veilige dingen kiezen). Ik liep de zaal (samen met het vrouwtje wat tegelijk met mij binnengekomen was en de klik was er) binnen en ik kreeg van 20 mensen (alle leeftijden en mannen en vrouwen) een hand zeiden hun naam ( ik heb er geen onthouden). Gelukkig wees iemand mij een vrije plek bij, wat later blijkt, het grootste deel van mijn groep aan tafel. In totaal zaten er ca 35 mensen te eten. Ik heb voorzichtig en rustig mijn brood naar binnen zitten werken en proberen niet op te vallen (laat aub het brood goed vallen, geen koffie en niks waar ik buikpijn van krijgen). Ondertussen werd ik ondervraagd door mijn medegroepsgenoten; "Hoe oud ben je, waar heb je last van, wat heb je al geprobeerd etc". Dit voelde fijn en ik was afgeleid van de spanning.

Na het eten ben ik naar boven gegaan en heb een heerlijke warme douche (helaas met zo'n naar je toe waaiend douchegordijn) genomen en heb mijn 'verplichte' ademhalingsoefeningen gedaan, om tot rust te komen, mijn hoofdpijn wat te laten zakken en mijn zinnen te verzetten (mijn dagelijkse paracetamol (5 doosjes bij me, zuigtabletten, want ik ben bang om erin te stikken/slikangst) en mijn anti-spierpijncreme werkten allang niet meer. Daarna wilde ik een film op mijn laptop bekijken (op de kamer), maar ik werd nog eerst opgehaald door de WAND (Weekend Avond Nacht Dienst verpleegkudige) voor een gesprekje over wie zij is en waar ze voor is en even de om de regels goed door te spreken (ik als plichtsgetrouw, aan de regels houdend persoon zei ja en amen (want als ik me niet aan de regels houd, dan zin er consequenties of ze vinden me niet meer aardig of een doemscenario komt uit) op wat ze zei). Toen ben ik naar bed gegaan en heb een zware nacht gehad, slecht geslapen, veel nachtmerries, veel te vroeg en ,wat een k.u.t.bed, totaal gebroken wakker, met alles dat in mijn lichaam pijn deed. Snel weer paracetamol naar binnen en de creme erop, rustig ademhalen. Maar ik heb honger (6.30u), ik moet nu eten, anders word ik misselijk..........................

Zo tot ver nu deel 1 van mijn verhaal van de angstkliniek periode.

Ik hoop dat de mensen die voor een keuze staan om een kliniek te bezoeken, dat mijn verhaal ze juist wel of niet over de streep zal trekken. E zijn voors en er zijn tegens, maar dat komt in het vervolgverhaal.

Iedereen heel veel sterkte, liefde en geluk, jullie zijn allemaal mooie mensen die het verdienen om een mooi leven te hebben zonder beperkingen en angsten....

Greetz Harold

_________________
Een mens lijdt het meest, onder het lijden dat hij vreest.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 16 apr 11 14:21 
Offline
zeer actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 jan 11 2:20
Berichten: 532
Woonplaats: Noord-Brabant
Heel knap van je dat je dat hebt gedaan! Ik weet niet of ik dat ooit zou durven.. :unsure:

Ben benieuwd naar het volgende deel. ;)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 11 0:27 
Offline
giga actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 14 mei 05 15:04
Berichten: 7924
Woonplaats: Soest
Wauw Harold, wat een eerste dag... en nacht. Ik heb nog maar niet gestemd, omdat ik de rest van je verhaal wil afwachten haha. Op dit moment zeg ik: Van m'n leven niet en dit is niet omdat ik jouw verhaaltje nu gelezen heb, maar het lijkt me vreselijk om dag en nacht tussen mensen met problemen in te zitten en mss nog wel het belangrijkste (voor mij), ik kan niet zonder mijn beestjes.

Ik ben trouwens ongelooflijk benieuwd naar de rest van je verhalen, je 'leest' gemakkelijk, en nu hoor ik eens van een insider hoe het in z'n werk gaat daar.

_________________
Tuurlijk... waar een wil is, is een weg. Helaas zijn er op de mijne wegwerkzaamheden ;)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 11 7:10 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 18 dec 08 20:00
Berichten: 21
Woonplaats: Oss
Dag 2:

"En nu? Ik moet onthouden dat ik vandaag in de winkel pakjes Sultana en cup-a-soep haal want dan kan ik zelf bepalen waneer ik eet."
Het ontbijt was vanaf 7.30u dus ik moest de tijd zien door te komen. Ik ben naar beneden gelopen en de 'woonkamer' (een saaie klinische open ruimte met kantinetafels en kringloopwinkel meubels) in gegaan. Daar zag ik alleen iemand in het rokershok (daar ga ik niet staan, want de angst dat ik rook binnen krijg en ik daar longkanker van zal krijgen is groot, denk ik) en ik ben achter een computer gaan zitten en heb mijn mail gecheckt (deze computer zou nog een grote vriend van me worden tijdens de exposures, maar dat wist ik nog niet).

Om 7.30u slopen de eerste mensen binnen (het ontbijt stond op een serveerwagentje klaar) en op het moment dat ik iemand zag die ik herkende als een mogelijk persoon die in mijn groep zou zitten ben ik aan diezelfde tafel geschoven (Gelukkig wist ik van deze persoon, dat hij in hele grote mate een sociale angst had, dus hij zal me niet zo snel overbluffen (ook al een angst van me)).
Hij vroeg natuurlijk hoe de nacht verlopen was en dat de bedden echt wennen waren (ik ben 3 mnden in Overwaal geweest, maar de bedden bleven verschrikkelijk). Het ontbijt ging volgens ritueel, want alle ingrediënten waren voorradig (s'morgens 4 boterhammen met pindakaas en een glas water of thee (rustig kauwen en voorzichtig doorslikken, want ik zou me maar verslikken dan vraag ik de aandacht) en als ik last van mijn darmen krijg, is mijn slaapkamer heel dichtbij, moet alleen wel van tafel durven (nu kon dat nog, want we waren maar met zijn 3-en van de 35)). Wat ik wel meteen weer merkte is dat iedereen oprecht geïnteresseerd informeerde hoe het tot nu toe ging.

Na het eten ben ik naar boven gevlucht (ipv mijn huis, moest dit maar mijn veilige onderkomen worden) en heb zenuwachtig zitten wachten tot het 8.30u zou worden, op naar de therapie (gelukkig kon ik tijdens het wachten naar de wc, dus mijn schema loopt nog redelijk goed, nu voorlopig niks meer eten en drinken en ik zing het wel uit).

Om 8.25u liep ik mijn kamer uit en kwam mijn medestarter op de gang tegen (ze zag er niet echt wakker en goed uit) en samen liepen we snel naar therapiekamer.
We waren de eerste en tactisch kozen we een plaats naast elkaar (dichtbij het raam voor frisse lucht en ver van waar waarschijnijk de therapeut ging zitten). Langzaamaan kwamen de medegroepgsgenoten en de therapeut binnendruppelen. Een aantal kwamen te laat (hoe durven ze dat?) en 1 plaats bleef open. Ik hoorde dat degene waarschijnlijk vastzat in haar dwang op de kamer of de trap niet afdurfde. De deur ging dicht en ik voelde de therapeut mij bekijken. Hij zei alleen welkom en vroeg aan een groepsgenoot om ff snel te vertellen wat de bedoeling was van dit uurtje en wat daarna de bedoeling was:"eerst een huiswerkuurtje en daarna met de hele groep een voorstelrondje en een presentatie van een groepsgenoot met alle therapeuten/stagelopers erbij (whaaaaH, dan zitten er dus ca 13 mensen naar je te kijken als je je verhaal doet, dat wil ik niet, dat is voor schut). Oja, ff tussendoor riep iemand dat ze zich misselijk voelde en vervolgens zat ze te lachen (ik kreeg het spaansbenauwd en ik wilde die kamer uitrennen en nooit meer terugkomen). Het huiswerkuurtje was achteraf niks anders als kletsen en lachen (zit ik hier wel goed? Waarom zijn ze niet serieus? Moeten we niet die map doornemen en waarom zit de therapeut hele tijd mee te lachen, wat doe ik hier?).

Om ca 9.30u kwamen er meerdere mensen binnen waaronder de 'verdwaalde' medegroepsgenoot. De ruimte was veel te klein voor zoveel mensen en er ging gewoon een therapeut achter mij zitten. Mijn intaker (en later blijkt, dus mijn behandelaar) nam het woord en stelde zich voor (wat keek die man serieus en boos) en daarna gingen we een rondje. Dit was ongeveer de kwalenlijst: smetvrees, dwang, dwangedachten, angst om de trap af te gaan, sociale angst, pleinvrees en allemaal wel lichtelijk depressief (waar zijn u de mensen met emetofobie? Moet ik nu vertellen dat ik dat heb, dat vind ik genant). Uiteindelijk mijn verhaal verteld en dat ging me redelijk goed af. Er werden ook wat vragen gesteld en ik had niet het idee dat mensen dit een belachelijk iets vonden, nee zelfs vonden ze het heel erg voor me.

Toen mocht één iemand de presentatie houden en werd ons verteld dat we volgende week ook aan de beurt kwamen, alles stond in de map (slik). De man met de sociale angst begon zijn presentatie en er werd gevraagd of hij gefilmd mocht worden (is overigens voor jezelf, zodat je je zelf terug kan zien). Hij zei nee, maar die strenge thera. (afkorting voor therapeut) zei dat dat heel goed voor hem was en overtuigde die man (ik zou ook geen nee meer durven zeggen). Wat ik vervolgens zag wekte bij mij een grote medelijden op voor deze man. Hij stotterde, werk knalrood en trilde als een gek. Zelfs was te zien dat wat hij van te voren op de flap had geschreven (is zo'n blad van een flipover) dat dat met een onzekere hand was gebeurd. Hij werd continu in zijn verhaal onderbroken en streng toegesproken, wat hem nog onzekerder en nerveuzer maakte ("stop met die ondervraging", dacht ik tav die thera.,"als hij dat bij mij maar niet flikt"). Uiteindelijk zag ik wat waterige ogen en mocht hij gaan zitten waar hij nog even te horen kreeg, dat hij niet goed bezig was, dat zijn vrouw hem zo niet terugwilde, dat hij blijkbaar de rest va zijn leven zo door wilde gaan. Bij mij stonden ook de tranen nader dan het lachen. Toen legde de thera. uit dat ze volgens het schema van Barlow werkte: Je hebt altijd een keuze, en op het moment dat de angst het grootst is , juist dan niet vermijden, maar de angst met je meenemen en gewoon de dingen doen die 'moeten' gebeuren; dus in mijn visie: "Je moet niet zeuren, maar gewoon doen, dan zakt de angst vanzelf wel weer, want dat gebeurd uiteindelijk altijd". Deze Barlow was voor mijn thera. een heilige.
Maar goed, toen hadden we een kwartier pauze voordat de tweede presentatie zou beginnen. Ik volgde de rest naar de woonkamer waar op dat moment weer mensen van andere groepen aanwezig waren. Iedereen vloeide als een olievlek uit elkaar en ik ging bij die man met de sociale angst aan tafel zitten, samen met 2 andere, waarvan eentje hem troostte. Nu was hij erg boos en riep dat hij zou stoppen, dat hij zo zijn best gedaan had (ik dacht van, waarom ben je net niet bij hem boos geworden, niet dat ik dat zou durven, maar dat was we het beste geweest). Ik sloeg de koffie die klaar stond nog maar even over.

Zo tot dusver deel 2 van het verhaal. Ik vond het wonderbaarlijk dat ik nog niet misselijk was geworden van de spanning, maar ja we waren pas op een kwart van de dag.

Greetz Harold

_________________
Een mens lijdt het meest, onder het lijden dat hij vreest.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 11 8:57 
Offline
Vrijwilliger
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 08 apr 08 18:36
Berichten: 6314
Woonplaats: Rotterdam
Heel interessant om te lezen hoe alles in zijn werk gaat. Vind ook dat je goed schrijft!

Heb gekozen voor 'nooit van mijn leven', omdat ik er alleen maar ongelukkiger van zou worden (denk ik).


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 11 9:47 
Offline
giga actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 14 mei 05 15:04
Berichten: 7924
Woonplaats: Soest
Ik vind het super dat je dit met ons wilt delen!
Doodeng lijkt me dat, zo'n presentatie, ik ben benieuwd hoe jij dat er vanaf gaat brengen...
Ook fijn, dat je medelotgenoten meteen zo aardig en belangstellend voor je zijn.

_________________
Tuurlijk... waar een wil is, is een weg. Helaas zijn er op de mijne wegwerkzaamheden ;)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 11 9:58 
Offline
mega actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 08 jul 08 12:14
Berichten: 3025
Woonplaats: vught
Ik heb niets ingevuld omdat ik 2x opgenomen ben geweest en een jaar dagtherapie van 4 en 1/2 dag per week.
Ik herken wel dingen die je schrijft, alleen heb ik dus nooit precies verteld waar ik nu echt bang voor ben omdat ik me daar voor schaamde en toen de tijd nog dacht dat ik de enigste was met deze rare angst en wist ook nog niet dat het een naam had. Mijn therapeuten hebben dat ook waarschijnlijk niet geweten.
Ik ben in ieder geval nooit wat opgeschoten ,met geen enkele therapie.
Maar dat kwam ook omdat ze nooit precies de waarheid hebben geweten.

_________________
Toen angst aanbelde en vertrouwen opendeed
stond er niemand voor de deur.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 12 10:23 
Offline
lid

Geregistreerd: 17 apr 12 9:56
Berichten: 1
Hoi,

Kun je iets vertellen over het verloop van je behandeling? Ik hoor donderdag of ik ben aangenomen in Lent. Mijn zorg is de volgende; ik ben snel overprikkeld en het lijkt me zo druk!!!!

Groet Kanjer


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 12 10:33 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 18 dec 08 20:00
Berichten: 21
Woonplaats: Oss
Hoi Kanjer,

Dat is precies een jaar geleden dat ik een reactie heb gehad op dit forum.
Ik heb maar niet meer verder geschreven, omdat ik dacht dat het toch niet gelezen werd.
Misschien is het makkelijker, als ik je vra(a)g(en) beantwoord....

Harold

_________________
Een mens lijdt het meest, onder het lijden dat hij vreest.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 12 12:12 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 06 17:09
Berichten: 51
Woonplaats: Nijkerk
je schrijft goed Harold, alsof t een aantal pagina's uit een boek zijn.
ben benieuwd naar de rest!

_________________
Heb je haast?, ga zitten.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 12 12:37 
Offline
giga actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 14 mei 05 15:04
Berichten: 7924
Woonplaats: Soest
Harold, ik vond het juist super interessant om te lezen!
Is het geen idee om een blog oid te beginnen? Zodat je meer mensen kunt bereiken? Want ik weet zeker, dat heel veel mensen geïnteresseerd zijn hoe het leven is in een kliniek (waaronder ik dus). En je schrijft echt goed.

_________________
Tuurlijk... waar een wil is, is een weg. Helaas zijn er op de mijne wegwerkzaamheden ;)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 17 apr 12 19:15 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 09 jan 06 22:10
Berichten: 84
Woonplaats: Amersfoort
Hey Puma..

Geweldig dat je hier over schrijft en helemaal geweldig dat je dit bent aangegaan.
Ik herken alles precies, Ikzelf zou eerst ook naar Lent gaan maar is uiteindelijk besloten naar het Marina de Wolf centrum in Ermelo te gaan, want was dichter bij huis voor mij..
Ook ik heb daar intern gezeten 5 dagen en weekends naar huis..
Hele zware tijd maar met heel veel beloningen! Klinkt misschien gek maar het is voor mij nu 3-4 jaar geleden maar droom er heel veel over en..Ik mis het heeel erg(heel stom) Waarschijnlijk omdat je daar in een soort van warm bad terrecht kwam met mensen die je begrijpen en waarmee je vrijuit kan kletsen over je dingen...
Ik hoop dat je er wat van bent opgeknapt en nog maals dikke compliment dat je dit gedaan heb!!

Groetjes Patrick

_________________
Het zijn niet de gebeurtenissen die je maken, maar hoe je ermee omgaat


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 02 jan 14 20:39 
Offline
lid

Geregistreerd: 02 jan 14 20:32
Berichten: 2
Graag zou ik in contact willen komen met mensen die in de Overwaal behandeld zijn. (Harold Bijv)
Op dit moment word ik (eindelijk) doorverwezen naar de Overwaal in Lent.
Waarschijnlijk gaat het om het multifocale (langdurige) programma.
Heb inmiddels wel wat reacties gelezen, maar ben niet echt overtuigd dat ik daar op de goede plek ben, maar kan dit natuurlijk zelf niet echt goed beoordelen. (naar mijn idee moet ik elektro shock therapie hebben)

Ik heb geen emetofobie, maar wel erge angst/spanningsklachten, waarbij ik meerdere keren per dag moet kokhalzen en overgeven. Ook heb ik ernstig diarree en constant aandrang tot plassen van angst/spanning. Zit nu ongeveer 3 jaar met deze klachten (ze zijn wel ernstiger geworden) waarbij ik al bijna 2 jaar gedwongen ziek thuis zit. In deze 2 jaar ben ik ook 7 maanden opgenomen geweest in een crisis kliniek, maar hier werd geen behandeling gegeven alleen medicatie (zeer veel geprobeerd). Verder heb ik deeltijd therapie geprobeerd, maar dit was niet vol te houden omdat het veel te druk was en kon er niets van in me opnemen. Daarnaast nog running therapie en uiteraard cognitieve gedragstherapie maar dit slaat ook niet aan. ook kan ik al 2 jaar geen televisie of folder lezen (waarschijnlijk door de depressie erbij) en kan niet tegen drukte/ concentratie is 0.

hierboven even kort beschreven wat mijn klachten zijn.
Hoop dat de Overwaal wat voor mij zal zijn want het is eigenlijk het laatste redmiddel.....


groeten.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 03 jan 14 10:17 
Offline
lid

Geregistreerd: 07 feb 13 16:50
Berichten: 26
Beste baasje,

Ik ben een Belg en wil je even zeggen dat er in Gent in Belgie ook een heel goede afdeling is voor angsten.

Ikzelf heb er in crisibehandeling gezeten voor 6 weken, maar ze doen ook langetermijnbehandelingen.

Hebben al een jarenlange ervaring binnen dit domein. De afdeling is in het universitair ziekenhuis van Gent: ASE afdeling.

Wie weet ben je daar mee geholpen. Klinkt behoorlijk heftig, wat jij hebt...

_________________
We are what we think,
All that we are, arises with our thoughts.
With our thoughts, we make the world

(Guatama Buddha Siddharta)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 03 jan 14 10:37 
Offline
lid

Geregistreerd: 02 jan 14 20:32
Berichten: 2
Bedankt voor je snelle reactie Nikkiedelclef

Wel fijn dat je daar goede ervaringen mee hebt.
Alleen is Gent bij mij ver uit de richting dus ik hoop gewoon dat ze me hier in NL kunnen helpen.
Maar zal het zeker in mijn hoofd houden hoor als dit niks word...


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 15 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 7 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.040s | 12 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise