Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: 13 jan 10 16:49 
Offline
actief lid

Geregistreerd: 26 feb 08 18:19
Berichten: 158
Een tijdje ben ik minder actief geweest op het forum, omdat het vrij goed met mij ging. Het gaat ook steeds beter, maar ik denk dat ik er alleen niet uit kom :( ik heb toch hulp nodig met die laatste stappen, die lukken me niet alleen. het komt telkens weer terug en ik vind het moeilijk er alleen uit te komen.

Ik weet niet zo goed wanneer het is begonnen. Ik weet dat ik op mijn zesde niet meer wilde snoepen omdat ik bang was dat ik er misselijk van zou worden. Want van snoep werd je misselijk, zei iedereen. Maar waarom ik bang was om misselijk te worden? Ik denk dat het met mijn basisschool te maken heeft. Ik heb het er vreselijk gehad. Ik werd gepest en nooit geloofd. Als je ziek was mocht je niet naar huis en dat maakte me helemaal in paniek. Mijn moeder werkte op maandag, en mijn vader ook, en dat was altijd een ramp. Ik had het gevoel helemaal alleen gelaten te worden op die nare school. Na school moest ik nog naar de oppas die ik niet leuk vond. Echt een vreselijke dag waar geen einde aan kwam, leek het. Op een gegeven moment ben ik net gaan doen alsof ik ziek was om naar huis te kunnen. Zodat mijn ouders weer bij me zouden komen. Maar het mocht nooit, ook niet als het echt was, en ik raakte dan gigantisch in paniek. Ik ben toen denk ik ziekte en paniek gaan combineren. Ik was zo afhankelijk van anderen. Ik heb hele dagen huilend doorgebracht en er was geen begrip. Ik vond het verschrikkelijk. Ik durfde nergens te eten, nergens te slapen, ik was overal bang. Ik at op maandag hele dagen niet. Ik ben naar de dokter geweest ('pds') en naar de homeopaat ('zonnevlecht'). Laatst was ik weer op het schoolplein en alles kwam weer terug. Ik was weer heel klein en bang.

Op de middelbare school ging het dan ook beter. Ik hoorde dat je zelf mocht bepalen of je naar huis wilde en sindsdien waren de angstige momenten op school over. Ikkon gaan en staan waar ik wilde en dat was geweldig. Ik wilde nooit meer ziek naar huis, ik had er geen behoefte meer aan; hoefde niet meer te simuleren. Een hele stap in de goede richting dus.

Maar intussen zat het toch diep. Ik was langzaam weer gaan snoepen en was bang als ik ergens niet weg kon. Ik heb ook een tijdje claustrofobie gehad maar dat is vrij snel weer over gegaan. ze waren erg gelinkt voor mij - ook als ik nu misselijk en in paniek ben heb ik het gevoel dat ik opgesloten zit in een bak zonder licht waar ik niet uit kan en waar ik de uitgang ook niet zie.

Ik probeerde controle te krijgen door heel uitgebalanceerd te gaan eten. Bijna alleen maar gezond, ongezonde dingen tellen, erg op je maag letten tijdens het eten... en ik at heel weinig tegelijkertijd want veel tegelijkertijd vond ik doodeng. Ik was heel dun en mensen vonden dat ik dikker moest worden, dat ik moest eten. En dat wilde ik ook. Maar ik was zo bang.

Een paar ervaringen hebben mij meer zelfvertrouwen gegeven. Een paar erg zelfstandige reizen, het krijgen van een vriendje, een periode in het buitenland. Het doet me goed dat ik dat allemaal kan. Ik ben ook heel gelukkig geworden van mijn paard, daar voelde ik me psychisch veel beter bij. iets of iemand op wie je terug kon vallen en waar je je prettig bij voelde.

Een tijdje slikte i, na een heftige voedselvergiftingingsaanval in december, preventief domperidon. maar ik voelde me er niet prettig onder.

En nu... ik woon op kamers, vroeger volledig ondenkbaar. Ik woon momenteel een half jaar in Frankrijk. Ik durf nog steeds geen vlees te eten uit angst voor bederven :(. maar ik sta ook volledig achter het vegetarier zijn. Dat wil ik ook het liefst.
Maar intussen ben ik nog steeds te dun en heb ik moeite met eten. Ik eet op zich heel veel verspreid over de dag, maar ik wil niet meer dat ik alles tel en me niet druk maak of ik er misschien wel ziek van word, bij elk hapje. Ik heb nog steeds domperidon achter de hand, maar slik het niet meer preventief. Ik heb geen moeite meer met ergens slapen, met alleen zijn.

Maar toch heb ik nog vaak paniekaanvallen. Als ik niet misselijk ben kan ik goed functioneren, doe ik ook alles, maar als ik in paniek ben is het verschrikkelijk :(. Ik wil er zooo graag vanaf en gewoon weer mee kunnen eten... ik heb uiteindelijk toch maar de stap gezet om therapie te willen. Ik dacht eerst: dat is niets voor mij, zo erg is het niet. Maar dit is zo vervelend :(


maar hoe nu verder? Ik vind het erg moeilijk om naar de huisarts te stappen, want ik heb het idee dat hij me een zeur vindt... hebben jullie tips? Methodes waar ik eens naar kan kijken en kan aankaarten?


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 14 jan 10 11:58 
Offline
mega actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 08 jul 08 12:14
Berichten: 3025
Woonplaats: vught
Heel herkenbaar je verhaal, ik mocht ook nooit naar huis als ik me niet goed voelde maar ik mocht ook van mijn moeder niet thuis blijven dus mijn kindertijd is een hel geweest. Ik zou als ik jou was toch maar naar de H,A gaan, je kan hier een diagnosekaart douwnloden speciaal voor de huisarts, misschien helpt het een handje. succes!

_________________
Toen angst aanbelde en vertrouwen opendeed
stond er niemand voor de deur.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 14 jan 10 17:33 
Offline
zeer actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 31 mei 06 8:17
Berichten: 560
Woonplaats: West Vlaanderen
Om even verder te gaan op Ineke..
Zelfs als je HA er niets van geloofd enzo, vraag allesinds naar een psycholoog, liefst zelfs een gedragstherapeut. De laatste loodjes zijn het zwaarst zeggen ze vaak, maar dat klopt ook. Je stuit soms op dingen die terugkomen en terugval therapie kan handig zijn eens je erdoor bent.

Succes!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 5 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.032s | 13 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise