Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 10 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 15 feb 18 18:03 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 feb 18 23:29
Berichten: 16
Hallo allemaal,

Ik ben Kim en ik ben 19 jaar oud. Ik weet ongeveer 3 maand dat ik emetofobie heb. Zo lang als ik me kan herinneren heb ik een enorme angst voor braaksel. Ik heb niet alleen de angst dat ik zelf moet braken, maar ik heb ook de angst om het bij anderen te zien.

De angst belemmerd mij heel erg in mij sociale leven. Mijn vriendinnen gaan elk weekend uit. Ze vroegen mij in het begin ook steeds mee, maar ik kon en durfde het niet vanwege mijn angst. Het idee dat ik 's nachts de stad in moet met allemaal dronken mensen om mij heen is vreselijk. Nu word ik eigenlijk nooit meer mee gevraagd. Ik weet niet of ik hier opgelucht over moet zijn of dat ik me er rot door moet voelen. Het is fijn dat ik nu geen smoesjes meer hoef te verzinnen en aan te moeten horen dat ik een spelbreker ben of dat ik saai ben, maar het is ook niet fijn dat ik mezelf zo buitensluit. Zo heb ik verhalen genoeg over hoe mijn angst mijn leven belemmerd.

Het is heel moeilijk dat mensen om mij heen mij niet snappen. Mijn moeder weet ervan maar die denkt zolang dat Kim lacht dan zal het vast wel goed gaan. Ik kan het haar ook niet schuldig nemen, want ik praat nooit echt over mijn gevoel. Ik ben een echte binnenvetter en dat maakt het er echt niet makkelijker op. Mijn zus die heeft ook jaren lang emetofobie gehad, maar die is er door hulp redelijk vanaf gekomen. Vraag maar niet hoe, als ik de verhalen van haar hoor hoe ze haar geholpen hebben. Zo moest ze van een psycholoog op een bureaustoel gaan zitten en rondjes draaien zodat ze de misselijkheid zou opwekken. Ook kreeg ze een dvd mee en daar stonden allemaal filmpjes op van brakende mensen. Deze behandel methodes gaan mij veel te ver, maar ik ben er wel bewust van dat ik zonder hulp nooit van mijn angst af kom.

Dit klinkt misschien raar maar ik heb liever twee gebroken benen dan een psychisch probleem. Mensen snappen en begrijpen je pijn wanneer je twee gebroken benen hebt. De beperking is namelijk te zien. Een psychisch probleem is moeilijk te begrijpen voor mensen die het niet ervaren, ze kunnen de beperking namelijk niet zien. Bij veel mensen geldt zolang de pijn niet te zien is, is het er vast niet. Maar ik weet wel beter...

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal!

Groetjes,

Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 16 feb 18 2:39 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 16 feb 18 2:03
Berichten: 3
Hoi naamgenoot,

Ik begrijp precies hoe je je voelt, ook 19 jaar.
Ik vind het zo zonde, op onze leeftijd hoor je juist nog van je jeugd te genieten, lekker uit te gaan, een glaasje teveel te drinken... maar dat zit er niet in.
Ik heb ook een vriendinnegroep die het liefste 7 dagen per week zou willen feesten, drinken en hun zijn maar als te blij als de vrijdagavond is begonnen en ze weer op stap kunnen. In het begin werd ik ook altijd mee gevraagd en elke week moest ik wel weer een nieuwe smoes gaan verzinnen waarom ik niet mee kon gaan. Nu wordt ik ook nooitmeer gevraagd, mijn sociale leven is weg en het voelt inderdaad van de ene kant opgelucht maar van de andere kant ook heel rot want wat ben je nou eigelijk zonder vrienden in het leven.
Zelf ben ik wel in therapie en wilt mijn therapeut me ook inderdaad laten toegeven aan mijn angst door middel van rondjes draaien op een bureaustoel etc. maar zover zijn we nog niet gekomen.
Bedankt voor je verhaal ik kan me er persoonlijk heel goed in vinden!

Groetjes, Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 16 feb 18 22:13 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 feb 18 23:29
Berichten: 16
Hoi Kim!

Ja ik snap je volledig. Ik ben ook bang dat als ik later terug kijk op mijn tienerjaren dat ik niet veel leuke en gezellige herinneringen heb. Mijn vriendinnen zijn precies hetzelfde als die van jou. Het enige wat ze bezig houdt is feest en drank. Ik ben wel op een punt gekomen dat ik begin te merken dat deze vriendinnen zich niet echt bekommeren om mij. Nooit eens een appje van hoe gaat het ofzo. Misschien ben je dan ook wel beter zonder ze. Ik heb liever niet veel mensen om me heen die me een klein beetje begrijpen, dan heel veel vriendinnen die grapjes over me maken achter mijn rug om. Maar je hebt gelijk het gevoel blijft wel steken. Ik vind het in ieder geval super goed dat je bij een therapeut loopt. Ik ben helaas nog niet zo ver maar daar werk ik langzaam naartoe. Ik ben nu bij stap 1 en dat is het accepteren dat ik last heb van emetofobie en steun zoeken bij mede emetofoben. Stap 2 zal zijn dat ik de dokter bel en om hulp vraag. Dit zal waarschijnlijk lang gaan duren aangezien deze stap voor mij heel groot is. Ik los liever zelf mijn problemen op, maar ik merk dat ik hier niet alleen uit kan komen. Bedankt voor je reactie op mijn verhaal het ik vind het fijn te horen dat ik niet de enige ben, maar vind het ook rot om te horen dat jij in de zelfde situatie zit.

Groetjes,

Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 17 feb 18 1:55 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 16 feb 18 2:03
Berichten: 3
Heey Kim,

Fijn dat je wou reageren op mijn reactie! Ik vind het fijn bericht van iemand te krijgen die precies weet hoe het voelt. Mijn vriendinnen geven er naar mijn mening ook helemaal niks om krijg nooit appjes hoe het met me gaat of wat dan ook.. Hierdoor voel ik me best alleen en ontwikkeld mn emetofobie zich alleen maar verder aangezien ik amper de deur uitga om leuke dingen te doen. Ik heb wel een goede (ex)vriend, die me sinds dat hij van mijn emetofobie afweet atijd heeft gesteund maar alsnog voel ik me zeer onbegrepen. Ik weet niet hoe het in jouw situatie zit maar ik vind het ook jammer dat ik geen contact meer kan leggen met jongens... er was een jongen die ik heel erg zag zitten maar door mijn angst dat ik ineens zou moeten overgeven in zijn bijzijn ben ik hem gaan vermijden en een goede jongen mag moeite doen maar ik begrijp ook dat een jongen niet kan blijven wachten. Heb jij misschien ervaring in dit soort situaties? Verder zou ik het fijn vinden contact te houden aangezien ik me heel goed in jouw situatie kan vinden en we van dezelfde leeftijd zijn dus ook meer in dezelfde situaties terecht komen.

Veel liefs, Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 17 feb 18 11:58 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 feb 18 23:29
Berichten: 16
Heeey!

Ja dat is inderdaad een eenzaam gevoel.. Ik had ooit ook contact met een hele leuke jongen, het klikte heel goed tussen ons. Helaas begreep hij mijn angsten niet en door het onbegrip hadden we hier vaak discussies/ruzies over. Hij zag het niet echt meer zitten en sinds dien hebben we geen contact meer. In het contact met jongens ben ik ook heel afstandelijk geworden omdat ik het gevoel heb dat ze het toch niet gaan begrijpen en ik wil mensen niet met mijn problemen opzadelen. Het lijkt mij ook heel fijn om contact te houden aangezien we elkaar snappen!

Liefs,

Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 21 aug 18 20:52 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 aug 18 18:25
Berichten: 3
Hoi kim,

Ik herken mezelf zo in jouw verhaal! Ik durf ook niet meer mee te stappen met mijn vrienden. Ik ben nu al zeker 3 jaar niet meer op stap geweest in een grotere stad. In mijn eigen dorp ga ik nog wel eens naar het cafe omdat ik dan weg kan wanneer ik het 'onveilig' vind worden. Ik woon inmiddels ook samen met mijn vriend. Maar als hij gedronken heeft slaap ik in de bank. Ik durf niet naast hem te slapen omdat ik bang ben dat hij ziek word.

Een tijdje terug heb ik al mijn moed bij elkaar gepakt om mee te gaan naar een festival. Maar heb jij dan ook het gevoel alsof je overal sensoren heb? Ik zag constant wel een keer iemand braken. Ik ben in een paniekaanval van het terrein gegaan en hebben ze mij moeten ophalen. Ik was kapot!

Liefs mirella


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 02 sep 18 11:11 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 feb 18 23:29
Berichten: 16
Hoi Mirella,

Ja, als ik op een groot feest ben (wat eigenlijk nooit gebeurt) word ik aan alle kanten getriggerd. Ik ben heel oplettend en hou mensen om mij heen heel erg in de gaten. Niks ontgaat me in zo'n situatie. Dit is natuurlijk erg vermoeiend en kost veel energie. Er was een tijd dat ik me nog wel liet overhalen om naar een feest te gaan, maar nu is de drempel zo hoog dat ik er geen zin meer in heb of gewoon niet durf. Maar ik vind het wel echt super goed dat je ondanks je angst wel naar het festival bent gegaan. Dat is op zich zelf al knap en een hele grote stap. Jammer dat het afgelopen is met een paniekaanval. Maar jij kunt zeggen dat je het gedurfd en gedaan hebt. Daar heb ik respect voor!!

Liefs Kim


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 17 okt 18 12:59 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 okt 18 18:24
Berichten: 48
Hai meiden!

Ik begrijp precies wat jullie bedoelen. Ik ben dan al wel een stukje ouder maar ik heb al deze situaties ook mee gemaakt.
Van het niet durven uit gaan vanwege kans op dronken mensen als niet naar een festival of pretpark durven. Ook heb ik moeite gehad met een vriendje krijgen en houden omdat je vaak niet begrepen wordt. Ik bedoel, hoe leg je uit dat je niet mee gaat naar een feestje of een verjaardag waar je bang bent dat er te veel word gedronken? Of naar de bioscoop gaan en midden in de film weg willen omdat je bang bent dat je ziek gaat worden.

Ik ben een boek over emetofobie aan het schrijven en zoek mensen die hun verhaal willen vertellen. Met of zonder naam erbij natuurlijk, dus het mag ook anoniem. Wel graag je leeftijd, beroep/studie, of je samen woont/single bent/getrouwd. Vertel hoe je denkt dat deze nare fobie ontstaan is en wat je er tot nu toe aan gedaan hebt. Of je kinderen wilt of hebt en hoe dat gegaan is. Vertel tips die bij jou helpen zodat anderen daar weer baat bij hebben.
Alvast heel erg bedankt namens mij en je lotgenoten.

Groeten Anouk


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 17 okt 18 14:41 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 feb 18 23:29
Berichten: 16
Hey Anouk!

Heel fijn dat je snapt waar ik tegen aan loop! Wat super dat je een boek schrijft over deze fobie! Heel goed aangezien de fobie niet heel bekend is... Ik zou mijn verhaal wel met je willen delen en je meer informatie willen geven voor het boek!

Groetjes


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Hallo ik ben Kim!
BerichtGeplaatst: 17 okt 18 22:27 
Offline
lid

Geregistreerd: 14 okt 18 18:24
Berichten: 48
Super! Kun je mij je verhaal zo uitgebreid mogelijk vertellen en mij mailen op anoukvdwaal@hotmail.com

Groetjes Anouk


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 10 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 5 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.069s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise