Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: 02 aug 18 20:10 
Offline
lid

Geregistreerd: 04 sep 06 14:13
Berichten: 19
Al heel lang hier niet geweest omdat ik na de nodige therapie dacht dat het wel goed ging.
Maar vandaag ben ik zo ver dat ik toch maar weer er iets aan moet doen.
Voel mij zo'n slechte moeder.

Mijn kinderen zijn ondertussen bijna 6 en 8 jaar. Heel fijn op zich dat ze groter worden en ook zelfstandiger.
Gelukkig zijn ze bijna nooit ziek.

Nu vandaag mijn oudste opgehaald van kamp.
4 nachten weggeweest , best lang.

Toen ik aankwam sprak de leiding mij meteen aan dat hij net een minuut of 10 daarvoor alles eruit had gegooid

Jullie begrijpen , de spanning zat er meteen in bij mij.
Hij zelf gaf aan niet meer misselijk te zijn.
Lang verhaal kort.....Terug in auto naar huis tig keer gevraagd of het goed ging.
Thuis meteen in bed gestopt...Hij kon ook amper nog op zijn benen staan van vermoeidheid

Terwijl hij ( met bakje in zijn bed) sliep ging het wel...Al was ik wel onrustig.
Na bijna 3 uur kwam hij naar beneden en heeft hij 1 krackertje gegeten.
Dus maakte ik mij alweer zorgen want blijkbaar nog niet heel lekker ( hij heeft normaal altijd honger)
Op de bank met netflix gezet.

Ik ben boven bezig geweest....Zo slecht maar zo veel mogelijk ontweken....
Jongste was ook beneden.

Toen mijn man eind van de middag " eindelijk" thuis was was mijn spanning heel groot en kon ik bijna alleen maar huilen.

Durfde niet naar beneden...geprobeerd tijdens t eten maar zag het zielige gezichtje aan tafel en ben huilend weggelopen. Was ff zo bang.

( hij had half uur ervoor nog een keer......was ik niet bij gelukkig...Mijn man was thuis)

Nu ligt hij in bed en heeft wat soep op en had nergens meer last van. Zegt hij

Jullie begrijpen....Ik ben er niet gerust op

Ben zo gespannen en zie zo tegen morgen op
Man gaat gewoon werken...

Help

Hoop dat alles goed is en niemand anders last krijgt


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 06 aug 18 10:07 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 dec 12 16:18
Berichten: 468
Hoi,

Het is al een paar dagen geleden zie ik. Hoe is het verder gegaan?
Ik kan me de spanning zo goed voorstellen, loop zelf ook het liefste weg als het aan de orde is en draag de zorg dan direct over aan mijn man (als dat kan)...

Sterkte!

_________________
Anna, 35 jaar, woon samen met drie katten, een hond, mijn dochtertje en mijn man


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
BerichtGeplaatst: 13 sep 18 10:46 
Offline
lid

Geregistreerd: 19 sep 13 12:03
Berichten: 8
Ti's een wat ouder bericht zie ik maar ik denk echt dat ik puur oververmoeidheid is geweest.
En daar kun je echt goed beroerd door worden.
Aangezien hij zich verder niet ziek voelde heb ik niet het idee dat dit een buikgriep iets is geweest.
Hoop dat goed uitrusten het medicijn in dit geval was.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 10 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.018s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise