Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 28 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2
Auteur Bericht
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 15:22 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Morgen zuigcurettage. Bang omwille van de verdoving..


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 20:41 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 14 sep 07 16:27
Berichten: 1786
Sterkte Mon met het verlies van je sterretje.
Hele dikke knuffel, meer kan ik je effe niet zeggen...


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 20:46 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 23 maart 13 18:29
Berichten: 1488
Sterkte :( Weet ook niet wat ik ervan moet zeggen.. Geef jezelf niet de schuld dat het niet goed gegaan is.. Praat erover met anderen! Succes morgen!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeu
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 22:19 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 20 jan 08 20:18
Berichten: 453
Woonplaats: België
Mon, ik ben niet misselijk geweest van een zuigcurretage en ik ben snel misselijk.
Voel je niet schuldig, iedereen heeft wel eens gedachten waar we ons niet zo,trots over voelen. Dat is voor iedereen zo. Voel je niet schuldig, jij kon er niets aan doen.
Als je bang bent voor misselijkheid, vraag dan 2 pilletjes Litican. Dat is een heel sterk antibraakmiddel dat prima helpt. In ziekenhuizen geeft men dat zonder probleem als je ernaar vraagt door misselijkheid.
Sterkte!

_________________
Groeten,
Pieps


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 22:26 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 10 nov 09 1:29
Berichten: 142
Woonplaats: Koudekerk aan den Rijn
Heel veel sterkte!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 19 dec 13 10:59 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 10 nov 09 1:29
Berichten: 142
Woonplaats: Koudekerk aan den Rijn
Hoe is t gegaan?


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 19 dec 13 21:50 
Offline
super actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 11 20:11
Berichten: 1823
Woonplaats: België
Oh heel veel sterkte :( ik ben ook wat sprakeloos... :(
Ik heb je verhaal heel de tijd mee zitten lezen...

_________________
Kelly


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 21 dec 13 17:23 
Offline
mega actief lid

Geregistreerd: 08 feb 08 13:13
Berichten: 2555
Sterkte. Voel je echt niet schuldig. Heb bij mn middelste ook tijdens de periode van misselijkheid gedacht pff was het maar voorbij voor mij hoeft het niet meer.

Hoe is het gegaan?

_________________
AfbeeldingAfbeelding


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 22 dec 13 10:02 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Heel heftige periode geweest. Woensdag curettage. Geen misselijkheid, maar mentaal... Ik wist echt niet dat ik dit kon voelen.

Vrijdag 39 graden koorts en zeer erge buikkrampen, meteen naar spoed. Van spoed naar thuisadres gynaecoloog gestuurd.. 3u later en ondertussen 39.5 graden koorts onderzocht geweest. Baarmoeder vol met bloedproppen en helemaal ontstoken, alles geïnfecteerd. Zei me dat ik méteen terug naar spoed moest voor een opname.
Enorm beginnen huilen dat ik niet meer naar het ziekenhuis wilde, omdat ik mijn man nu 's nachts echt nodig heb. Ben niet bang in ziekenhuizen maar op zo'n moment wou ik echt niet alleen zijn. Het was al 22u en ik wist dus dat mijn man niet bij me kon blijven...
Gynae kon me echter snel overtuigen. "Mevrouw,ik snap dat het moeilijk is maar als ik u gewoon met wat antibiotica pilletjes naar huis stuur is de kans groot dat u vannacht zéer ziek wordt, extreem hoge koorts krijgt en extreem begint te braken". Meer hoefde ie natuurlijk niet te zeggen.
Meteen naar spoed.. Heb daar ook wel meteen een Temesta gevraagd en mijn nonkel (specialist in een ander ZH) is meteen gekomen, mijn man ook (was nog op het werk en mocht eerst niet meteen vertrekken :(..).

Meteen baxter met stuk of 7 zakjes eraan, alles in de hoogste dosis. Heb van 12u 's nachts tot 9u 's morgens geslapen, gelukkig. Gynae direct terug gekomen en aangezien mijn koorts net onder de 38 was mocht ik naar huis, op voorwaarde dat ik direct terug zou komen vanaf 38 graden koorts.
Ondertussen twee dagen verder en met de medicatie thuis lukt het wel.

Donderdag terug en ik hoop heel sterk dat ik geen tweede curettage moet.. Er zaten nog bloedproppen in van 7cm en aangezien ik nu enkel rood bloed verlies (zelfs niet zoveel) en geen proppen is dit natuurlijk niet zo goed.

Het is zo zwaar. Ik weet heus wel dat dit de natuur is en dat ik hier niets aan kan doen, maar al die praatjes hoor ik momenteel aan als BLA BLA BLA. Ik ben niet dom, ik ben niet (bij)gelovig, ik werk in de medische sector dus de volgende gedachten zijn misschien raar,
maar ik voel aan alsof mijn lichaam me duidelijk wil maken van hé meisje, kan ik nog duidelijker zijn? Jij bent niet gemaakt om mama te worden!

Het doet ZO'N immense pijn. Gisteren in mijn werkagenda alles al weggegomd: had (gelukkig in potlood) alle trimesters aangeduid, vermoedelijke bevallingsdatum, zwangerschapsverlof ingepland..

Ik weet dat zoveel vrouwen dit meemaken, ik weet hoe rot mijn gedachten waren tijdens de zwangerschap, maar nu zou ik miljoenen geven om weer zo misselijk te zijn. Het was een embryo, maar voor mij al een kind. Ik was al mama.
Ik heb het gevoel alsof de wereld eventjes stopt met draaien. De vraag 'waarom' blijft door m'n hoofd spoken. Ik wéét dat ik geen antwoord zal krijgen, ik wéét dat 1 op de 4 vrouwen dit ooit meemaakt. Ik weet dat het beter nu is en dat het gewoon een afwijking is in de chromosomen.
Maar de emoties winnen het van de rede. Het verdriet is te groot.

Schuldgevoelens zijn immens. Ik voel me zo intens schuldig. Alsof ik gefaald heb als mama, als vrouw.

Dit is verdomd moeilijk. De feestdagen zullen verdomd moeilijk zijn. Ik was zo triestig dat ik door de misselijkheid mijn favoriete feestdagen zou 'missen'. Nu kunnen ze me geen bal meer schelen.
Ik vond het zo erg dat ik al dat lekkere eten en de gezelligheid ging moeten missen. Nu zal niets me smaken.

Gelukkig is mijn man echt zeer lief. Hij heeft het ook heel zwaar maar zorgt zo ontzettend goed voor me, ondanks de drukte op z'n werk en z'n oververmoeidheid. Het lijkt momenteel echt een superman. Hij had vannacht de nachtdienst en toen ik vanmorgen opstond stond de keukentafel gedekt met mijn favoriete boterkoeken, vers fruit, ... (ik ben de grootste ontbijtfan die er bestaat).

Hij neemt me vanmiddag ook mee de stad in voor iets moois en om een hapje te eten (nu nog hopen dat het lukt met de pijn maar dat terzijde).
Ik besef dat ik veel geluk heb, en toch.. ons kindje is weg.

Ik voel me zo stom, zo machteloos, zo schuldig, zo angstig, zo boos, zo verward. Er bestaat volgens mij geen emotie dat ik nu niet voel.
Ik zou kunnen blijven schrijven, maar misschien beter dat ik bij deze stop. Ik zal waarschijnlijk ook eventjes het forum niet meer bezoeken, daar de nood het grootst was om over mijn zwangerschapsmisselijkheid te schrijven. Hopelijk kan ik snel terugkomen met een nieuwe zwangerschap, al maak ik me uiteraard wel 'n klein beetje zorgen hoe die zal verlopen.

Eerst verwerken.

Ik wil jullie ook zeker nog bedanken voor alle lieve reacties en vooral voor het begrip. Da's onbeschrijflijk veel waard. Bedankt allemaal en geniet van de feestdagen!

Mon xxxx


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 26 dec 13 21:01 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 10 nov 09 1:29
Berichten: 142
Woonplaats: Koudekerk aan den Rijn
Heftig verhaal!
Hoop dat je je weer beter voelt en van de feestdagen hebt kunnen genieten!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 31 dec 13 16:19 
Offline
actief lid

Geregistreerd: 31 jan 13 18:15
Berichten: 103
hier ook eentje zwanger maar niet van 1tj maar van 2 hier ook bijna 7 weken ver en ook in vlagen misselijk wel nog niet moeten overgeven.
ik eet veel gespreider en eet kleine dingen zoals eens een cracot of ne pudding allemaal kleine dingen ik heb wel primpram gekregen van de gynea dat mag je nemen tijdens je zwangerschap en nog pilletjes op basis van gember

_________________
leef van dag tot dag


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 02 jan 14 21:27 
Offline
zeer actief lid

Geregistreerd: 31 mei 06 22:19
Berichten: 646
wat ik zelf las op de site babybytes is dat de meeste meiden rond de 9e of 10e week even een dipje hadden weer.
Ik hoop dat het je meevalt en dat het snel afneemt!

_________________
Ramona~samenwonend~Mama van 5 mooie kindjes-dierengek


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 03 jan 14 11:01 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 14 sep 07 16:27
Berichten: 1786
Chitje, Mon is haar kindje verloren. Mss kan je beter verder kletsen in je eigen topic.
Gefeliciteerd voor jou!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 28 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 7 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.115s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise