Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 28 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 9:45 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Vannacht bijna gebeurd, zelfs mijn man gaf toe dat hij het had gezien dat ik zo goed als bijna aan het overgeven was.

Waarschuwing:
enorme walgneiging en echt de walgbeweging erbij en al wat vloeistof in m'n mond. Adem rook echt naar ****. ZO BANG NU. Was wel zéer paniekerig aangezien ik net te horen had gekregen dat er slechts 1 kans op 5 is dat mijn zwangerschap doorgaat :cry: .


Ik ben nu extreem verdrietig maar ook zéer bang dat ik opnieuw zal overgeven. Had namelijk hoge hcg-waarden (alleen geen hartje) dus overgeven kan echt wel nog. En dan is het zelfs niet meer voor een goed doel, dan is het echt voor NIKS :'( .

Helemaal overstuur zijn helpt natuurlijk niet en blijf zo in paniek, please kan iemand me helpen. Tips om niet over te geven, om te kalmeren (als het toch geen miskraam is moet ik m'n kindje beschermen tegen die stress dus das maakt me ook bang!!).. Eender wat, help me alsjeblieft!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 9:47 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
herkent een mama dit?
Ik was volgens eigen berekening 6 weken 6 dagen zwanger en geen hartslag. Gynaecoloog supernegatief. "afwachten en hopen dat je bij de happy few zit, bij die 20% waar het wel goed afloopt".

Help alsjeblieft want stress= extra misselijk, extra kans dat er iets gebeurt :'(


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 10:12 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 20 jan 08 20:18
Berichten: 453
Woonplaats: België
Dat herken ik ja en ik weet niet goed wat te schrijven. Wanneer mag je terug komen om een nieuwe echo en om meer duidelijkheid?
Tot die tijd zou ik verder doen met heel veel kleine beetjes eten, een zacht anti-emoticum (eventueel homeopathisch) maar bovenal veel rusten (vooral mentaal). Doe dingen die jij leuk vindt en probeer niet te veel op alles te focussen. Ik weet dat het bijna onmogelijk is maar je kunt nu niet veel.
Krop geen gevoelens op maar probeer zoveel mogelijk bespreekbaar te maken waar jij mee zit. Wat er ook gebeurt, dit is geen eindpunt dit een beginpunt.
Heel veel sterkte!

_________________
Groeten,
Pieps


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 11:36 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Was gynaecoloog op spoed dus heel onduidelijk. Normaal pas afspr bij gynaecoloog binnen 11dagen maar ik zal morgen al eens bellen naar mijn eigen gynaecoloog.

Ben zo bang. Weet niet voor wat het meest, om over te geven of om een miskraam te hebben. En daar schaam ik me enorm voor :cry: . Nog maar 2 maand zwanger en nu al een slechte mama


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 12:03 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 14 aug 11 20:58
Berichten: 1109
Woonplaats: Rotterdam
Wees niet te hard voor jezelf. Er schrijven heel veel goede, betrokken, lieve mama´s hier op dit forum die als de dood zijn voor %#% maar toch kinderen hebben en hun mannetje staan. Wat verdrietig om te horen dat ze geen hartslagje konden vinden. Vind het wel een heel vreemde situatie. Hebben ze een echo gemaakt? En zagen ze een vruchtje zonder kloppend hartje? En daar zeiden ze over dat de kans 1 op 5 is dat het nog gaat kloppen? Meid, jij hebt er niet voor gekozen om deze fobie te hebben, dat is jou overkomen.

Hier wat tips van mij tegen misselijkheid:

Neem een Rennie (misselijkheid kan verward worden met brandend maagzuur)
Neem een hapje vanillevla
Drink gemberthee
En blijf kleine beetjes eten! Een lege maag is funest voor zwangerschapsmisselijkheid.

Sterkte en schrijf hier maar lekker van je af.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 12:17 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 20 jan 08 20:18
Berichten: 453
Woonplaats: België
Je hoeft je helemaal niet te schamen, je bent geen slechte moeder, alleen een angstige moeder. Ben je naar de spoed geweest je problemen had ivm de zwangerschap?
Realistisch gezien: op 6 weken kan het alle kanten uit, het is heel moeilijk te beoordelen hoever je zwangerschap juist is, er kan een week of 2 verschil op zitten. Ik weet dat het heel moeilijk is, maar probeer rustig te blijven, je kunt niets doen om iets te veranderen.
Vergeet niet dat al je hormonen ook je paniekaanvallen verergeren. Dus, voel je niet schuldig, doe wat mogelijk is om je misselijkheid in te tomen (eten, homeopatische middeltjes,... ) en wees extra lief voor jezelf.
Sterkte!

_________________
Groeten,
Pieps


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 15:18 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Jullie enorm lieve reacties doen me huilen (stoer als ik ben steek ik dat natuurlijk liever op de hormonen).

Ik ben zo OP. Eet inderdaad de hele dag door: Boudoir koekjes, Madeira's, yoghurt, mandarijnen en als hoofdmaaltijden boterhammen. Zo blijf ik ook mooi op gewicht (ben gevoelig om snel en véel af te vallen bij paniek). Neem ook 3x Primperan per dag maar het helpt precies niet.
Als de dood dat ik m'n mama's hyperemesis gravidarum ''geërfd'' heb.
Toen ik vannacht bijna moest overgeven was dat wel na een bepaalde trigger. Ik wist helemaal niet dat ik hier last van heb maar blijkbaar kan ik niet zo goed tegen bloed bij mezelf. Ze haalden de baxter eruit en aangezien ik wat flauwtjes was liet ik dat watje vallen (dat je er enkele secondjes nog op moet duwen), het bloed spoot eruit en volgens mijn man werd ik toen hélemaal wit, ben ook op de grond gevallen van de flauwte en toen in paniek geschoten en toen is het bijna gebeurd. Dus hopelijk kwam het eerder daardoor ipv door de zwangerschapsmisselijkheid.

Vanillevla heb ik niet in huis en mijn man is nog gaan werken tot 18.30U. Kan er straks eventueel wel zelf maken, al voel ik me daar momenteel niet toe in staat.

Er is inderdaad een echo genomen en je zag het embryootje heel mooi, maar dus geen flikkerend hartje. Gynaecoloog vond ik echt bruut, m'n man zei dat ik me dat inbeeldde. Maar waar haalt hij die ''20% kans dat het goedloopt'' van?? Op basis waarvan baseert hij zich? Online lees ik allerlei verhalen dat het wél kan goedkomen, misschien was mijn eisprong later dan ik dacht.

Maak mezelf gek, kan alleen maar piekeren en jammeren.
Weet met mezelf geen blijf en kan alleen maar zeggen dat ik zwanger zijn ***** vind.

Volgens mijn eigen berekening ben ik vandaag op de kop 7 weken zwanger,
dus de grootste angst is dat het de komende 2-3 weken nog verergert, omdat de HCG-piek nog moet komen. Hadden jullie dat ook dat het nog erger werd? Wanneer nam de misselijkheid af? Of vanaf wanneer bleef het stabiel?

Ik ga nu iets heel geks zijn, maar met momenten heb ik gedacht: misschien moet ik gewoon ergens tegenrijden, dan is het gedaan. Verschrikkelijk dat ik zoiets kan denken. Verschrikkelijk dat 'n mens ZO bang kan zijn. Absurd!!!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 20:26 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 14 sep 07 16:27
Berichten: 1786
Mon toch :-( Angst is zo'n vreselijk beestje!! Die gedachten maken jou geen slechte moeder, maar een hele bange, hopeloze en nu al overbezorgde moeder.

Naar wat ik hoor, is het een heftige aanval van paniek geweest. De misselijkheid zal er wel zijn door de zwangerschap, maar de paniek heeft je "episode" getriggert. Wat het niet minder eng maakt, maar misschien wel geruststellend dat het nog niets hoeft te betekenen naar de komende weken.

Mijn ervaring met misselijkheid: begonnen vanaf dag 1 (4 weken), hoogtepunt 6-7 weken en daarna werd het niet meer erger.

Ik duim heel hard dat alles goed mag lopen op alle vlakken. En trek maar snel aan de bel bij je gyn, want onzekerheid is ook slopend!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 15 dec 13 23:04 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 10 nov 09 1:29
Berichten: 142
Woonplaats: Koudekerk aan den Rijn
Rustig aan en hopen dat het met de kleine toch goed zal gaan!
Hou je goed!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 16 dec 13 14:13 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
ik trek het echt niet meer :no: ..


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 16 dec 13 18:47 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 10 nov 09 1:29
Berichten: 142
Woonplaats: Koudekerk aan den Rijn
Wanneer krijg je je volgende echo?


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 16 dec 13 20:22 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
Ben vanmiddag naar gynae geweest en ben mijn babytje verloren. Voel me zeer slecht, vooral omdat ik het gevoel heb dat ik dit veroorzaakt heb.

Ik voel me intens schuldig en weet gewoon dat mijn angsten hiervoor tussen zitten. Ik heb het gevoel alsof ik mijn kindje vermoord heb, de kans niet heb gegeven om verder te groeien. Ik ben op. Werkelijk op.
Sorry lieve beeb :'( .

Ik moet vrijdag terug naar de gynaecoloog voor 100% zekerheid maar het is nu dus al 99,9% zeker. Kreeg van de huisarts zelfs al Temesta dus dat zegt in mijn ogen genoeg (zouden ze nooit gegeven hebben als er nog een kans was :sad: ).
Weet helemaal niet wat er nu gaat gebeuren. Curettage moet niet maar 'mag'. Heb al horrorverhalen gehoord over overgeven na curettage dus dat wil ik absoluut niet. Liefst wacht ik op een spontaan miskraam. Het ergste is dat ik weer bezig ben met 'niet willen overgeven' terwijl ik net een miskraam heb gehad. Naar mijn gevoel is het de natuur die zegt dat ik geen mama mag worden :'( .

In zak en as. Mijn lieve beebje toch, het had sowieso beter af geweest met een andere mama :'( :'(


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 16 dec 13 20:36 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 okt 13 16:59
Berichten: 254
Woonplaats: België
Ohnee, wat vreselijk Mon ! Veel sterkte ! Jij kan er echt niks aan doen, moest je weten bij hoeveel vrouwen dit voorvalt... Mijn mama heeft voor het krijgen van mijn broertje ook een miskraam gehad. We waren er ook allemaal kapot van. Dit is nog geen 2 jaar geleden dus ik heb dit ook wel allemaal erg bewust beleefd, ik was tenslotte "al" 15. Ik had het er ook erg moeilijk mee want wat had ik toch uitgekeken naar nog een broertje/zusje.

Toch zul je het moeten proberen een plaatsje te geven. Praat er veel met mensen over, mijn mama heeft dit ook gedaan en dit heeft haar echt geholpen om door deze moeilijke periode te raken. Geef de moed ook niet op, mijn mama heeft ook lang met schuldgevoelens gezeten en dacht dat ze geen goede moeder meer kon zijn. Maar 1 jaar later was ze opnieuw zwanger. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een goede moeder kan zijn en dat iedereen die dit wil ook een kindje verdient.

Steek de schuld vooral niet op jezelf, jij kan hier echt niks aan doen ! Veel sterkte.

_________________
19 jaar - 2e jaar studente Psychologie - België


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 9:06 
Offline
lid

Geregistreerd: 03 dec 13 14:08
Berichten: 29
dankuwel voor de lieve reactie.
Normaal ben ik de eerste persoon om te zeggen: 'da's de natuur, kan je niets aan doen', en toch.. mijn angsten de afgelopen dagen waren ZO erg en zo intens.. Dat moet er gewoon iets mee te maken hebben. Ik heb zelf eventjes gedacht om het te laten mislopen, zo bang was ik. En nu heb ik het gevoel alsof dat m'n lichaam dat aanvoelde. Alsof het dacht ''ze wil het kindje helemaal niet''. Maar ik wou hierdoor met al m'n angsten ik wou helemaal geen miskraam. Ik heb het bijna luidop gezegd maar telkens neergeschreven op een forum of blaadje zodat ik het tenminste niet luidop moest zeggen. Soms wou ik inderdaad dat het misliep, toch de afgelopen dagen. Maar nu ben ik zo boos op mezelf. Ja ik ben bang! Ja ik ben als de dood om over te geven! Maar JA ik heb een uur van geluk gehuild toen ik wist dat ik zwanger was!!!

In mijn ogen heb ik lang geprobeerd en was ZO blij. We gingen tussen kerst en nieuw kinderkamers shoppen om dan vanaf m'n 12 weken in januari al een kamertje te kopen.
M'n man was zo trots op me. Als vrouw voel ik het ook als falen.

Ik kan ofwel vanmiddag naar mijn eigen gynaecoloog ofwel vrijdag naar de gynaecoloog die me gisteren hielp in een ander ziekenhuis. Dit weekend ging ik naar een gynaecoloog in mijn ziekenhuis, maar het was die van wacht.. Gisteren dan gebeld naar mijn gynaecoloog maar kon pas vandaag dus MOEST gisteren gewoon nog iemand zien, zodanig over m'n toeren. Dus naar een andere kliniek en hop vandaag mag ik naar mijn gynaecoloog. Geen idee wat ik nu moet doen. Vandaag gaan of veranderen van gynaecoloog en pas vrijdag gaan.

Ben er kapot van. Gelukkig vannacht voor de 1e keer in 3 weken goed geslapen door een Temesta pilleke.
Het ergste is dat de misselijkheid ook nog heel erg aanwezig is en wetende dat mijn lieve baby er niet meer is maakt dat me razend.
Ik wou m'n kindje het liefst spontaan laten afkomen maar als een curettage helpt om het 'sneller' te doen gaan en sneller van dat HCG-hormoon af te zijn misschien toch beter zo. Ik weet het niet.
Heb 2 vriendinnen die enorm ziek geworden zijn na een curettage (overgeven als een gek) en da's de reden dat ik het liever niet doe. Twijfel!!!!!!!!!


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Bijna gebeurd
BerichtGeplaatst: 17 dec 13 9:18 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 14 aug 11 20:58
Berichten: 1109
Woonplaats: Rotterdam
Ligt eraan hoe men de curettage gaat uitvoeren. Met pillen = redelijke kans op misselijkheid. Zuigcurettage = zou niet weten waarom je daar misselijk van wordt!!? Ik heb er helaas meerdere gehad in mijn leven. Met narcose en zonder narcose. Nog nooit misselijk geweest bij de curettages. Maar vind het heel sneu voor je dat je je kindje bent verloren. Dat is echt een smet op je geluk om (in het vervolg) onbezorgd zwanger te kunnen zijn. En nogmaals, wees toch niet te hard voor jezelf. Jij hebt jezelf ook niet gemaakt en je bent zoals je bent. Heeft niets te maken met jouw kwaliteiten als moeder. Je hebt een fobie, staat los van je moeder zijn. Nogmaals, er zijn moeders in alle soorten en maten en de één heeft dit, de ander heeft dat. Maar een kind heeft liefde, verzorging en aandacht nodig. Dat zijn de basisbehoeften en staan los van een eventuele fobie.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 28 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 10 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.030s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise