Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 47 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 15 apr 09 6:24 
Offline
Niet meer te stuiten zo actief lid

Geregistreerd: 22 jun 03 12:32
Berichten: 10811
Woonplaats: Rotselaar (Belgie)
Lucky schreef:
Hoi Pascalle,

Ik vind niet 'dat je er gewoon voor moet gaan', hoor. Ik vind het goed dat je een weloverwogen keuze maakt.

Als ik het zo hoor heb je best een goed 'plan b' en is het probleem vooral dat je zo streng voor jezelf bent, omdat je vindt dat het belachelijk is dat je hulp vraagt van je moeder en je vriend. Je zou eraan kunnen werken om de lat voor jezelf wat minder hoog te leggen.

Je zou ook eerst in therapie kunnen gaan zodat je je wat sterker in je schoenen vindt staan en bv de kids in ieder geval op de peuterspeelzaal kunt laten als er een ander kindje ziek is.

Sterkte in ieder geval met je beslissing.


Ik vind ook niet dat je er gewoon voor moet gaan, zoals ik al aangaf in mijn eerste post. Ik ben het ermee eens dat het heel goed is dat je een weloverwogen keuze maakt.!

En nu jij ook nog Lucky :razz:

_________________
Leen ;-), 31 jaar, gezegend met 3 prachtige zonen: Elias (°08/11/2004), Amin (°19/05/2009) en Yasin (°04/02/2013)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 15 apr 09 6:59 
Offline
super actief lid

Geregistreerd: 28 okt 07 20:35
Berichten: 1114
Ik denk dat je het zelf heel goed aanvoelt.
Mijn zoon is ook 3,5. Ook ik wou altijd een groot gezin. Maar ik leef nu elke dag in angst dat hij ziek word. De angst is zo groot dat ik zelfs niet van de leuke dingen kan genieten. Ook ik hou mijn zoon thuis als er buikgriep rond gaat op de PSZ. Ik let op wat hij eet, Ik let eigenlijk op alles waarbij ik denk dat de risico tot overgeven groter is. ik ontneem hem dus heel veel op deze manier. Ook als hij ziek is, ben ik in paniek en komt mijn moeder om voor hem te zorgen. maar ik besef ook dat het ooit gebeurd als ik wel alleen ben.
Voor mij is de angst groter dan de leuke dingen.Kan nergens van genieten, slaap slecht enz. Ik kies er dan ook voor om niet aan een tweede te beginnen. Hoewel die beslissing me erg pijn doet. maar nu kan ik niet anders. 1 kindje kost al te veel energie. Vooral omdat ik graag anders wil. Ik ben nu in therapie, wie weet denk ik over een paar maanden anders.
Ik denk dat je je heel goed moet afvragen wat weegt het zwaarst: de angst? Of het plezier van je kindje?
Alleen jij weet dat.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 15 apr 09 12:22 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 okt 07 16:24
Berichten: 196
Woonplaats: Groningen
Ik volg sinds een maand therapie en samen met het overgeven van mijn zoontje van de afgelopen 2 week kan ik wel zien dat ik er beter mee omga. Dus mijn tip is therapie volgen.
Even langs je huisarts bijvoorbeeld. Ik werd meteen door gestuurd naar de fobiepoli in het ziekenhuis :thumbup:

Ik volg ook een cursus van de Universiteit in Groningen (stond laatst een advertentie over op deze site) en ik merk dat die groepscursus echt heel goed werkt, omdat ik er met lotgenoten zit. Die herkenning is zooo fijn!

_________________
- 25 jaar
- 7 jaar samen met mijn grote liefde
- 1,5 jaar pappa en mamma van ons zoontje


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 7:28 
Offline
lid

Geregistreerd: 04 dec 08 17:18
Berichten: 11
Ik heb al een jaar lang 2x per week therapie gehad hiervoor maar dat heeft niks uitgehaald...Ik moet nu alweer met deze therapie beginnen.
Maar dit is geen groepstherapie. Op het moment weet ik het ook niet meer welke therapie zou kunnen helpen. Ik heb ook anti-depressiva voor de paniekaanvallen tegen te houden. Ik heb weinig paniekaanvallen alleen als mijn dochter moet overgeven dan is het weer zover en heb het gevoel dat dit met geen één pilletje en therapie weg gaat.

Liefs xxx


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 8:29 
Offline
Niet meer te stuiten zo actief lid

Geregistreerd: 22 jun 03 12:32
Berichten: 10811
Woonplaats: Rotselaar (Belgie)
nee, dat is bij mij ook zo hoor.
Ik heb niet elke dag paniek, alleen als ik zelf misselijk ben of als mijn zoontje moet.... dat is iets wat er nooit zal uitgaan volgens mij.
dat valt dant och nog mee?

Als ik het berichtje van Sandra lees, zo erg heb ik het nu ook weer niet, en als ik het in die mate zou hebben, zou ik zeker ook geen tweede kindje nemen. (sorry Sandra!)

_________________
Leen ;-), 31 jaar, gezegend met 3 prachtige zonen: Elias (°08/11/2004), Amin (°19/05/2009) en Yasin (°04/02/2013)


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 8:50 
Offline
Ere-lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 22 jun 03 12:32
Berichten: 28927
Images: 167
pMoors schreef:
Ik heb al een jaar lang 2x per week therapie gehad hiervoor maar dat heeft niks uitgehaald...Ik moet nu alweer met deze therapie beginnen.
Maar dit is geen groepstherapie. Op het moment weet ik het ook niet meer welke therapie zou kunnen helpen. Ik heb ook anti-depressiva voor de paniekaanvallen tegen te houden. Ik heb weinig paniekaanvallen alleen als mijn dochter moet overgeven dan is het weer zover en heb het gevoel dat dit met geen één pilletje en therapie weg gaat.

Liefs xxx


Bedoel je dat die eerste therapie wel groepstherapie was en dat je nu met individuele therapie gaat starten? Dan zou ik de hoop nog niet opgeven hoor. Individuele therapie is veel treffender vaak. De meest voorgeschreven therapie is cognitieve gedragstherapie, daar hebben veel mensen met emetofobie baat bij. Daarbij komt het ook regelmatig voor dat mensen bij de ene psycholoog geen vooruitgang boeken, maar bij een nieuwe wel. Het gaat ook om de klik die je met een psycholoog hebt. Heb je het idee dat je een klik hebt?

_________________
Liefs Lucky

*Margaret - 41 jaar - eigenaar Webmastery (wij beheren websites & social media voor organisaties, zie webmastery.nl) - getrouwd met Daniël - baasje van doesjes Mozes en Noah en kat Elvis*


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 12:24 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 okt 07 16:24
Berichten: 196
Woonplaats: Groningen
Citaat:
Bedoel je dat die eerste therapie wel groepstherapie was en dat je nu met individuele therapie gaat starten? Dan zou ik de hoop nog niet opgeven hoor. Individuele therapie is veel treffender vaak. De meest voorgeschreven therapie is cognitieve gedragstherapie, daar hebben veel mensen met emetofobie baat bij. Daarbij komt het ook regelmatig voor dat mensen bij de ene psycholoog geen vooruitgang boeken, maar bij een nieuwe wel. Het gaat ook om de klik die je met een psycholoog hebt. Heb je het idee dat je een klik hebt?




Mijn psych zegt juist dat groepstherapie veel effectiever is, omdat er herkenning is, je kan het delen, elkaar steunen etc. Dat moest ik eerst nog maar afwachten, maar ik merk nu al (na 5 bijeenkomsten) dat het beter werkt dan individuele therapie. Die geweldige opluchting alleen al van anderen hun verhaal horen doen over hun emetofobie. We kunnen elkaar steunen, complimenteren, tips geven en werken onze individuele hierarchie af, maar met steun van elkaar.

_________________
- 25 jaar
- 7 jaar samen met mijn grote liefde
- 1,5 jaar pappa en mamma van ons zoontje


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 12:31 
Offline
Ere-lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 22 jun 03 12:32
Berichten: 28927
Images: 167
Ja, daar heb je ook wel gelijk in. Bij de ene kan groepstherapie beter werken dan bij een ander natuurlijk. En ik kan er eigenlijk ook niet over meepraten want ik heb nooit groepstherapie gehad.

Ik bedoel ook meer dat je het niet met elkaar kunt vergelijken, en dat je daarom een ander effect kan verwachten als je switcht van groepstherapie naar individuele therapie.

Heb jij ook ervaring met individuele therapie Merel?

_________________
Liefs Lucky

*Margaret - 41 jaar - eigenaar Webmastery (wij beheren websites & social media voor organisaties, zie webmastery.nl) - getrouwd met Daniël - baasje van doesjes Mozes en Noah en kat Elvis*


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 15:58 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 okt 07 16:24
Berichten: 196
Woonplaats: Groningen
Weinig. Ik heb 3 sessies van cognitieve gedragstherapie gehad en kwam toen, hier op de site, de cursus van de RUG tegen. Om dingen niet dubbel te doen ben ik tijdelijk gestopt met individuele therapie. Als de cursus van de RUG is afgelopen, ga ik weer verder. (over een week of 6)

Het is idd persoonlijk of individuele therapie of groepstherapie beter is. Mij is het laatste absoluut het beste bevallen.

_________________
- 25 jaar
- 7 jaar samen met mijn grote liefde
- 1,5 jaar pappa en mamma van ons zoontje


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 19:55 
Offline
lid

Geregistreerd: 04 dec 08 17:18
Berichten: 11
Ja ik heb een jaar individuele therapie gehad. Dus nog geen groepstherapie. Maar die paniekaanvallen die zijn het ergst in de tijd dat buikgriep heerst. Dus in de maanden okt,nov,dec,jan,febr,maart....dan ben ik echt van slag en let op ieder kuchje of wat dan ook. Dan slaap ik s`nachts niet en denk alleen maar:"als ze maar niet wakker word en moet overgeven..Afgelopen december ben ik er niet goed aan toe geweest,kon niet eten,niet van sinterklaas en kerst genieten enz...Ik ga wel weer in therapie hoor en dan zie ik het wel weer hoe het gaat.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 20:21 
Offline
mega actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 dec 08 20:12
Berichten: 2681
Woonplaats: Zeeland
ik doe ook groepstherapie maar ik ben de enige emetofoob dus is het wel moeilijk niemand houd er echt goed rekening mee :sad:


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 20:33 
Offline
super actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 23 jun 03 9:43
Berichten: 1776
Lucky schreef:
De meest voorgeschreven therapie is cognitieve gedragstherapie, daar hebben veel mensen met emetofobie baat bij.


Dat zie ik je hier veel schrijven, Marg. Maar is dat wel zo? Ik zie zelden spectaculaire resultaten met cognitieve...

_________________
Give me the reason to life so that I might laugh
at least I'll try in bitterness...
Stop the waiting, the cruel waiting for nothing.
All I want is to forget, finally
in Sleep of Death...

Sopor Aeternus & The Ensemble of Shadows ~ Todeswunsch


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 20:39 
Offline
Niet meer te stuiten zo actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 24 jul 03 0:06
Berichten: 28289
Images: 0
Tom schreef:
Lucky schreef:
De meest voorgeschreven therapie is cognitieve gedragstherapie, daar hebben veel mensen met emetofobie baat bij.


Dat zie ik je hier veel schrijven, Marg. Maar is dat wel zo? Ik zie zelden spectaculaire resultaten met cognitieve...


Ik ben er iig 1 van :smile:

_________________
Opinions are like assholes, everybody has one..


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 21:19 
Offline
Ere-lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 22 jun 03 12:32
Berichten: 28927
Images: 167
Ik heb voor mijn boek een enquete gedaan en daar kwam dat uit. Kan inmiddels wel veranderd zijn natuurlijk, ik hoor tegenwoordig ook veel over EMDR.

_________________
Liefs Lucky

*Margaret - 41 jaar - eigenaar Webmastery (wij beheren websites & social media voor organisaties, zie webmastery.nl) - getrouwd met Daniël - baasje van doesjes Mozes en Noah en kat Elvis*


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel:
BerichtGeplaatst: 18 apr 09 21:53 
Offline
actief lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 okt 07 16:24
Berichten: 196
Woonplaats: Groningen
@ Sa4a
Lijkt me idd heel lastig als je de enige emetofoob bent! Het blijft moeilijk voor anderen om zich echt in te leven. Zou je liever individuele therapie willen?


Ik doe nu mee aan een onderzoek van de universiteit van Groningen. Dit omdat er volgens de psycholoog (DE Nederlandse psycholoog als het om emetofobie gaat, aldus internet :razz: ) eigenlijk heel weinig bekend is over emetofobie en hoe mensen reageren op therapie. 5 week geleden zijn er 2 groepen van 6 personen gestart in de vorm van therapie voor ons, maar in de vorm van een onderzoek voor hen.
Zij kijken hoe wij reageren op het maken van een hierarchie en dit afbouwen. Foto's en filmpjes komen niet aan bod.

Waar de psychologen (die ik gesproken heb) het wel over eens zijn is dat exposure in de vorm van foto's, filpmjes van kotsende mensen in eerste instantie niet de juiste manier is om een emetofoob te helpen. Dit omdat het dan teveel gericht is op het overgeven zelf.

_________________
- 25 jaar
- 7 jaar samen met mijn grote liefde
- 1,5 jaar pappa en mamma van ons zoontje


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 47 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 9 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.043s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise